Satyajit Ray'in yönettiği ve 1955 yapımı Pather Panchali, sadece Hint sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de kilometre taşlarından biridir. Film, kırsal Bengal'de yaşayan fakir bir rahip olan Harihar Ray ve ailesinin hayatta kalma mücadelesini konu alır. Aile, babanın iş aramak için köyden ayrılmasıyla birlikte daha da zorlu bir sınav verir. Apu ve kız kardeşi Durga'nın çocuklukları, yoksulluğun gölgesinde ama aynı zamanda doğanın ve küçük mutlulukların içinde geçer. Satyajit Ray, bu filmde olağanüstü bir gerçekçilik ve şiirsellikle, insanlık hallerini, umudu, kaybı ve direnci anlatır. Oyunculuklar, özellikle çocuk oyuncuların performansları, son derece doğal ve içtendir. Görüntü yönetimi, Bengal kırsalının atmosferini izleyiciye adeta yaşatır. Pather Panchali, bir aile dramından çok daha fazlasıdır; bir dönemin, bir kültürün ve evrensel insani değerlerin yansımasıdır. Cannes Film Festivali'nde 'En İyi İnsan Belgesi' ödülünü alan bu filmi izlemek, sinemanın anlatım gücünü yeniden keşfetmek demektir. Duygu yüklü hikayesi, unutulmaz karakterleri ve zamansız temasıyla Pather Panchali, her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır.